Een rijkdom aan Franse en Waalse bieren.
Richemont in het Franse departement Moselle (regio Lotharingen) telt net geen 2000 inwoners. Vandaag overspoelen ongeveer evenveel bierliefhebbers het anders rustige dorpje. Benieuwd naar het Franse gerstenat kiezen we eind januari Thionville als uitvalbasis uit voor twee dagen proeven en ontdekken. Vlot en veilig brengt de festivalbus ons voor een luttele euro van het industriestadje naar het festival een tiental kilometer verderop. Impeccable!
Richement Bière is sinds 1998 aan de zevende editie toe en mag zo’n dertig brouwerijen uit Frankrijk en Wallonië verwelkomen. Ook de biermusea uit de regio -waaronder het Europees biermuseum in Stenay (zie artikel)- mogen zichzelf aanprijzen. Verzamelaars stellen hun collectie tentoon en een prachtige tentoonstelling schetst een beeld van de voormalige brouwerij Yutz naar het gelijknamige dorp even verderop. Striptekenaar Louis Michel Carpentier tekent en signeert er duchtig op los. De ‘Confrérie de la Guilde des Eswards Cervoisiers’ introniseert enkele nieuwe leden.
We brengen een bezoekje aan Forestinne (BGV) en Caracole, Millevertus, Val-Dieu, Fantôme, Saint-Monon, Sainte-Hélène, à Vapeur, Abbaye des Rocs, Orval, … Ook de Franse bieren laten we niet onaangeroerd, al valt ook daar Belgische input te ontdekken. Grégory Murer is een uitgeweken Belg die na een stage bij Brasserie Binchoise zijn Brasserie Fleurac opricht in Ydes en er smaakvolle bieren maakt.
Veel van de Franse bieren zijn degelijk maar weinig uitgesproken. Uitschieters vinden we bijvoorbeeld bij Brasserie Gabriël. De flessen doen ontegensprekelijk denken aan Champagne. “Verwijzend naar de streek; verder zijn het ‘gewone’ bieren en geen champagnebieren zoals Deus of Malheur”, is brouwster Isabelle Lheureux goed op de hoogte. De Font’Agéenne Brune kunnen we aanbevelen, net als de bieren van Brasserie Artisanale Du Der. Je kan je storen aan de overvloed aan anijs in hun Dervoise Ambrée of de kloeke honinggift in hun Mellite, maar de loyaal geroosterde Nuisement is lovenswaardig.
Brasserie des Trois-Frontières opende op 1 januari van dit jaar officieel de deuren in Boust, maar kon meteen verbazen. De witbierliefhebber kan zich zeker vinden in de smaakvolle Uzelle Blanche. De Uzelle Ambrée ligt volledig in mijn smaak met een zacht gerookte aanzet die prachtig harmonieert met een aangenaam fruitig vervolg. Ook Brasserie Artisanale Artzner is het vermelden waard. Christian Artzner wekt met Perle de verloren brouwtraditie van de familie weer tot leven. De sympathieke Nederlander Han Van Strien brouwt in de Périgord ook aardige bieren onder de naam La Lutine.
De organisatie was voortreffelijk. Niet alleen de busdienst, ook het festival zelf liep op wieltjes. De organisatoren tonen duidelijk heel wat ervaring en zetten niet voor niets ook hun schouders onder de Mondial de la Bière in Straatsburg. Een wat mildere entreeprijs (€ 5,00 per dag en alzo duurder dan het festival in Straatsburg) zou eventueel mogen en een begeleidende biergids of op zijn minst een bierlijst waren handiger geweest, maar verder niets dan lof. De tweede festivaldag was ik noodgedwongen BOB, of SAM zoals dat in Frankrijk heet, en kon ik de dorst lessen met een anderhalve literfles water voor amper € 1,00. Het was allicht mijn goedkoopste dag op een bierfestival ooit.
