Archief voor september, 2008

24
sep
08

American beers @ Delirium

Enkele Amerikaanse bieren onder de loep.

Iets te laat keeg ik weet van het ‘American Beer Festival’ in het beroemde Delirium Café in Brussel. Misschien de moeite om daarmee mijn laatste echte zomerverlofdag te vieren? Waarom niet. En zo kon ik eindelijk ook eens binnenstappen in het Delirium Taphouse.


In Delirium Taphouse stroomt bier uit 25 tapkranen.

In het Taphouse slechts één Amerikaans bier van het vat: Snake Dog IPA (6,4 vol.%alc. op de kaart, 7,1 vol%alc. op de website van de brouwerij) – gedryhopped met Chinook en Golding – van Flying Dog Brewery uit Denver. Een koper amber en lichtjes troebel bier met een gebroken wit schuim dat zich traag tot ‘eilandjes’ plooit, geeft een fruitig aroma met citrus (mandarijn), mout en een lichte hoptoets. Initieel lichtzoetig met volhardende mandarijntoets, vergezeld van wat perzik, evolueert het bier naar sterk hopbitter en pompelmoes. De nasmaak is lang en moutig bitter met een wrangzurige toets die doet denken aan Orval.

Op de kaart van 25 tapbieren prijken klassiekers, een groot aantal Huyghe bieren – de brouwerij van o.a.de Delirium- en Florisbieren – en enkele interessante en nieuwe brouwsels. De vatenkeuze verandert geregeld, zodat jaarlijks ongeveer 200 bieren de revue passeren. Het valt me op dat je hier wel bieren kan ‘proeven’ in glazen van 1 of zelfs 2 liter (glaswaarborg respectievelijk € 20 en € 40) , maar dat degusteren in proefglaasjes onmogelijk is. Volgens de waard van dienst is dat niet onlogisch want: “verschillende bieren ‘mixen’ door middel van kleinere glazen maakt dat de klanten sneller dronken worden”. Huh ?!?!?!

Brigand IPA van Van Honsebrouck, The Castle Brewery, uit Ingelmunster (uit West-Vlaanderen dus, niet uit de U.S.) heb ik nog niet geproefd. Het amberkleurige bier met wollig schuim meet 6,5 vol.%alc. Hopbloemgeuren brengen ons naar een fijn moutaroma met een hint van citrus (appelsien). De smaak is zacht en pale ale moutig, zoetig. Pas in de nasmaak komt een hoppige bitterheid opzetten, een licht wrang, maar nooit agressief. Een snuifje alcohol komt het geheel bijstaan, maar al bij al blijft dit een voorzichtige – desalniettemin aangename – IPA met Belgische inspiraties.

Verleidelijk, die Houblon Chouffe, Gouden Carolus Hopsinjoor of La Rulles Blonde van het vat, maar ik loop een verdieping lager naar het ‘+2000 beers café’. Als een klein Davidje tegen Goliath neem ik het op tegen een Titan IPA (6,8 vol.%alc.) van Great Divide Brewery, gezegend met een niet onaardige bitterheid van 65 IBU (International Bitter Units). Indian Pale Ales werden oorspronkelijk gebrouwen met een grotere hopgift en een hoger alcoholgehalte (beiden hebben een gunstige invloed op de bewaarbaarheid) dan de gangbare pale ale om de lange reis van U.K. naar India te kunnen overleven, maar blijven hedendaags door de liefhebbers van het bitter bier. Het licht amber bier met betamelijk wollig schuim geeft meteen grassig/bloemige hop prijs, mout ook. De hop, nu grassiger en met iets van den, klopt harder op de deur terwijl een fruitige toets van abrikoos en citrus nog door een kier kan glippen. Als de smaak initieel ook nog wat moutzoetigheid kan brengen, barst de bittere hel los, slechts getemperd door een licht pompelmoeszurige inslag. Zeker van de overwinning kabbelt een matige bitterheid nog lang en rustig na.

Het ebbenhouten, ondoorzichtbare Yeti Imperial Stout (9,5 vol.%alc.), ook van Great Divide Brewery, draagt een hardnekkig donkerbeige mokkaschuim. Na een koffiegebrande en chocoladebittere aanzet mildert de eerste smaaksensatie als wordt er wat Nutroma koffiemelk aan toegevoegd. De smaak is complex en kruidig caramelzoetig met een snuif jeneverbes en een nipje peper. Hop, met een citruskarakter van pompelmoes, blijft niet achterwege. Geleidelijk vloeit het bier uit naar gebrand moutbitter, van lip tot achtergehemelte, en schemert de alcohol door.

Horn Dog Barley Wine Style Ale (10,2 vol.%alc.), net als de eerste sample afkomstig van Flying Dog Brewery, kondigt zich aan zoals het is: een hele boterham in de mond. Een zoetig aroma brengt naast alcohol ook vijgen, gedroogde dadels en pruimen. Bitterige hop draaft op en het aroma evolueert geleidelijk naar rode wijn. De smaak brengt caramel, een korf rijp fruit van banaan, appel en peer en een plakkerig mondgevoel van zoete likeur. De nasmaak is koffiebitter en lang … tot in de trein huiswaarts.


In het lijvige biermenu van Delirium Café vinden we ook onze Hexapoda terug. Geen idee hoe ze daar aan geraakt zijn, maar wel plezierig om het hier te vinden.

Delirium Café & Taphouse
Impasse de la Fidélité 4A
1000 Brussel
infoNOSPAM@deliriumcafe.be

23
sep
08

Trappistbier beleven

Vader Abt blogt over trappist.

De bierwereld is weliswaar niet erg groot, maar daarom niet minder boeiend en bovendien gekleurd met enkele interessante persoonlijkheden. Neem nu ‘Vader Abt’, de biergoeroe der Trappisten, Danny van Tricht. Hij bezocht de zeven trappistenbrouwerijen minstens een paar maal, is bij enkelen kind aan huis, mag zich de huisfotograaf van de Abdij van Achel noemen. Een levensgenieter pur sang die met zijn Tante Nonneke niet alleen de meest interessante plekjes van het land afschuimt, maar ze ook beeldig en met kennis van zaken op de gevoelige plaat kan vastleggen. Met zijn zeer gewaardeerde Vader Abts Trappist Biersite verschaft hij reeds een bron aan informatie, maar nu voegt hij hier een wat levendiger, persoonlijker luik aan toe met een blog: Trappistbier beleven.

Op de blog is plaats voor trappistenevenementen, om ze vooraf aan te kondigen, of om ze nadien met een verslag en een fotoreportage levendig te houden. Trappistennieuwtjes, trappistencafés, trappistenbierattributen verzamelen, … het komt allemaal aan bod. Bovendien – Vader Abt is Sinterklaas niet die overal tegelijk kan zijn – kan je steeds je eigen trappistbelevenissen via zijn blog doorsturen. Absoluut een welgekomen nieuw initiatief in de bier-en blogwereld. Veel succes Danny !

Meer interessante websites van Danny:
Vader Abt zijn portrettekes
Danny Van Tricht Fotogenie(k)

Tussen de links op ‘Trappistbier beleven’ vond ik een vrij recente (foto)blog (sinds april dit jaar) over ‘brouwerijen in België’.  Eenvoudig, maar mooi !

19
sep
08

Chez Moeder Lambic

Een heerlijkheid aan bier en kazen.

In de schaduw van het monumentale gemeentehuis van Sint-Gillis, gebouwd in Franse neorenaissance en gezegend met het rijkste interieur van alle Brusselse gemeentehuizen, vinden we bierkroeg Chez Moeder Lambic, sinds 25 jaar een waar biermonument. Het was biergoeroe Joël Pécheur, nu drijvende kracht achter Delirium Café & Taphouse, die hier in de Savoiestraat dit mekka voor de bierliefhebber stichtte.

Sinds half dit jaar heeft Moeder Lambic nieuwe uitbaters. Het interieur met het vele hout en de talrijke bierflessen bleef, maar werd gefatsoeneerd. De bierlijst kromp tot een nog steeds imposante lijst van zo’n 400 bieren, nu allemaal Belgisch en afkomstig van de kleine tot middelgrote brouwerijen. Er worden zeven bieren van het vat geschonken, waaronder Cantillon Lambik van de handpomp.

Wij kiezen voor Cantillon Faro die hier dagelijks eigenhandig per 5 of 10 liter vervaardigd wordt naar het recept van Jean-Pierre Van Roy zelve. Deze faro, lambik aangezoet met kandijsuiker, smaakt allesbehalve stroperig zoet maar eerder rins, laat de lambik nog waardig. Een heerlijk aperitief. Ook een plak Hervekaas met boerenbrood vormt een heerlijk duo met het zurige bier. De kaas wordt geserveerd met Luikse perensiroop, maar ik geniet de smeuïge heerlijkheid liever puur.

De vriendelijke uitbaters nemen ons mee naar de prachtig gewelfde kelder waar het bier, soms in verschillende jaargangen, rust in grote nissen. Centraal staan massief houten banken met daarrond een vijfentwintigtal al even robuuste stoelen. Een ideaal proeflokaal (vanaf 12 personen) voor het degusteren van bieren en kazen in een unieke sfeer, al kunnen hier ook kleine feestjes of recepties plaatsvinden. Eénmaal per week vinden liefhebbers van het gezelschapsspel hier hun avondje ontspanning.

Zeker een bezoekje waard! Je vindt de bierkroeg op een wandelbare afstand van het Brusselse Zuidstation. Dichterbij is het Metrostation Horta.

Moeder Lambic
Savoiestraat 68
1060 Sint-Gillis
Open 7 op 7 van 16:00 tot 3:00 uur.

Info en reservaties: 02 544 16 99 (café) en 0498 56 44 33 of dessicyNOSPAM@gmail.com (kelder)

Bronnen:
Brusselnieuws.be (artikel)
Gids voor Vlaanderen, uitgeverij Lannoo i.s.m. VTB-VAB, ISBN 978-90-209-59635, pag. 1049-1050
.

18
sep
08

Hopduvelstoet Asse

As ge van ’n hopduvel sprékt, zierre zènne stjêt.

De tweejaarlijkse Hopduvelfeesten lokten 15.000 bezoekers naar Asse. Dé grote publiekstrekker was de Hopduvelstoet. Vierenveertig groepen beeldden onder een lauwe nazomerzon telkens een ander spreekwoord of gezegde uit waarin de duivel of de hop centraal staan.


Ook het beeld van den hopduvel op de Assese Markt werd nagebootst.

Met ‘den hopduvel’ duidt men de late zomerstormen in augustus aan die eensklaps de metershoge hopstaken op de hopvelden tegen de vlakte konden gooien. Zo zagen de hopboeren soms vlak voor de oogst in september hun hop – en dus een groot deel van hun inkomsten – vernietigd.

Terwijl het symbool van de hopduvel in Asse verderleeft, blijft er in de streek helaas nog amper een hopboer over. “Nochtans zou het kweken van hopscheuten op lagere ranken een winstgevende bezigheid zijn”, vertelt feestcoördinator Rudy Breckx in Het Laatste Nieuws, “maar veel jonge boeren zien op tegen de zware investeringen”.

  
Kleinkunstencentrum ’t Smiske o.l.v. Harlinde Keymolen won de prijs voor de beste uitbeelding. ‘De witte duivel is slechter dan de zwarte’ in drie bedrijven: wilde hopduveldans, zwartwitte hopdraak naar het voorbeeld van een Chinese draak en brandduvel uit boomschors en getrokken door boerenpaarden.

Naast voor de handliggende spreekwoorden als ‘In de hemel is geen bier, daarom drinken we het hier’ of ‘Als een duivel uit een doosje’, kregen ook heel wat minder bekende of vergeten gezegdes de aandacht. Een kleine greep:

Wie met de duivel is gescheept, moet er mee overvaren

Wie een verbond aangaat, moet woord houden, hoe moeilijk dat ook is.

Waar God een kerk sticht, bouwt de duivel een kapel

Het kwaad is overal.

Bij kerk en kluis heeft de duivel een huis

Bij een kerk vind je altijd een café.

D’hoep komt wild aait de grond èn gaat wild slapen

(op zèn Asses gezeid)
De hopmarkt is onderhevig aan zeer onverwachte prijsschommelingen.

Het is een hopje in een brouwketel

Het stelt niks voor, in een brouwketel kunnen immers duizenden hopbellen.


Verenigingen streden met soms metershoge duvels om de prijs voor ‘de beste brandduvel’ in de wacht te slepen.

Zonder hop brouwt men geen bier

Om iets tot een goed einde te brengen, moet men over de juiste middelen beschikken.

’n Hoepduuvel hêit main veld verdestrueerd

(op zèn Asses gezeid)
De hopduvel heeft mijn veld vernietigd, de stormwinden hebben het hopveld zwaar toegetakeld.

De witte duivel is slechter dan de zwarte

Er zijn mensen die slechter zijn dan de duivel zelf.

Een goed hoepjaar da koeinde zien aan de boer zenne gank en aan de boerin heure kam

(op zèn Asses gezeid)
Als de oogst goed is geweest, kun je dat zien aan het voorkomen van de boer en de boerin.

Tussen pot en pint spant de duivel zijn net

Als men dronken wordt, wordt men tot kwaad gedreven.

Met een slotspektakel op het Gemeenteplein wordt de hopduvel weer een jaartje (of twee) verbannen. De brandduvels uit de stoet staan in lichterlaaie terwijl een groots vuurwerk de overwinning kleurt.

Bronnen:
Het Laatste Nieuws, woensdag 10 september 2008, pag. 19.
Het Laatste Nieuws, maandag 15 september 2008, pag. 44.
Programmabrochure van de Hopduvelstoet.

De spreekwoorden en gezegdes werden verzameld door Sam Laureys, Jan Pletinckx en Geert Vanderslagmolen uit ‘Woordenboek van het Asses’ (Jan Pletinckx) en ‘De duivel in spreekwoord en gezegde’ (Achille Van Acker).

17
sep
08

Festival Bruxellensis 2008

Geen plaats voor verzoeting.

Als een soort contra-festival voor het drukbezochte festival in het mooie kader van de Brusselse Grote Markt – waar grotendeels de commercie heerst en het spook van de verzoeting al te vaak opduikt – is Festival Bruxellensis reeds enkele jaren een gevestigde en gewaardeerde waarde op de bierfestivalkalender. Yvan De Baets en Bernard Leboucq van De Zennebrouwerij verzamelen gelijkgestemde zielen uit binnen- en buitenland die karaktervolle bieren brouwen en/of prijzen.


Bernard Leboucq schenkt Saison de la Senne.

We toosten op Yvan en Bernard met een Saison de la Senne, een pittige saison met toevoeging van lambik. Blond en wat troebel uit de fles geeft het bier meteen haar troeven prijs: zurige aroma’s van pompelmoes, een licht kruidige toets en hop. De zurige pompelmoes zet zich door terwijl bitter het geheel met succes komt vervoegen. Een wrange bitterheid, kenmerkend voor de stijl, vormt het sluitstuk.

Twee jaar oude, erg fruitige lambik van Cantillon en twee parels van het vat met Noire de Dottignies – lijkt mij ietsje bitterder dan van de fles – en het immer degelijke Guldenberg van brouwerij De Ranke kunnen ons al even zeer bekoren.

Duitse bieren zijn voor mij vrijwel een nog onontgonnen domein, maar als ik de naam Zoigl op een houten bordje zie prijken, lijkt me de tijd rijp om daar enige verandering in te brengen. De eerste indrukken van Schafferhof Zoigl brengen een pilsmoutige geur, al snel doordrongen met honing. De smaak is verrassend uitgesproken en exotisch met het zoet van mango en peer, verfrist door een lichtzurige bries om daarna uit te vloeien naar grassig bitter.

Andy Neil van Bier-Mania, aanbieder van culturele bierreizen, beveelt me Zwiesel Dampfbier aan: “Ook een zeldzaam bier”. Het aroma is zoetig en fruitig met een lichte kruidigheid waaronder peper. De smaak is erg complex, maar ook verfijnd en heeft iets van jenever (de granige smaak, niet de alcohol), is lichtzoetig en draagt een mooie fruitigheid van rijpe Jonagold en jonge banaan. De nasmaak vloeit uit, zonder nieuwe smaken los te weken. Mijn eerste kennismaking met het Duitse bier – enkele Pilsners, Weizenbieren en Rauchbieren niet te na gesproken – bracht veel voldoening.


Lorenzo ‘Kuaska’ Dabove

‘De Prins van het Pajottenland’, Lorenzo ‘Kuaska’ Dabove, is maar wat fier op het aanbod Italiaanse artisanalen dat hij mag schenken. Bovendien ogen de meeste flessen erg aanlokkelijk met hun mooie vormen en stijlvolle etiketten. Een weerspiegeling van de Italiaanse ijdelheid? Lorenzo verbaast ons meteen met een Italiaans bier van spontane gisting: het amberkleurige en troebele Panil Divina (5,5 vol.%alc.) van Birrificio Torrechiara (Langhirano). Hoewel het kruid niet in het bier verwerkt zit, is de neus puur kardemon! Aroma’s van wat paardendeken en zurigheid verraden de spontane gisting. De smaak is zoetig en zurig, vloeit uit, zonder nieuwe smaken te onthullen. Vrij lekker, misschien niet helemaal top, maar zeker interessant.

   

Meestal kies ik de bieren van licht naar zwaarder in alcohol, maar een communicatiefoutje brengt me vroegtijdig bij BB10, een klepper van 10 vol.%alc. van Birrificio Barley (Maracalagonis). Het bier werd verrijkt met ‘sapa’, gekookte wort van Sardeense ‘Cannonau’ druiven. Het zwarte bier, voorzien van een wollig koffieschuim, blijkt een regelrechte smaakbom. Gebrande mout en caramel voeren ons naar een zoete smaak met toetsen van zwarte bes en gecorseerde rode wijn. Het einde brengt nog koffiebitter met zich mee. Filip Geerts (Belgian Beer Board) maakt de vergelijking met Pannepot Reserva.  

Het amberkleurige Re Ale Extra (6,4 vol.%alc.) van Birra del Borgo (Borgorose) pleziert ons – samen met de leuke woordspeling – met hop, hop en … hop die zich doorzet in de smaak: hoppig en bitterig. Ook de nasmaak is heerlijk bitter ‘ma non troppo’. Het Italiaanse luik sluiten we af met Elixir (10 vol.%alc.) van Baladin (Piozzo). Deze robuuste amber kreeg een gisting mee met Johnny Walker Whisky gist en dat proef je. Vooreerst een zoetig aroma van peer en alcohol, waarna de zijkanten van de tong de stevige whiskytoets trotseren. De smaak is verder zoet en likeurachtig. De nasmaak is lang en brengt niets nieuws. “Toch wat te veel van het goede”, mijmeren we bij deze.

   
Heerlijk smullen op Bruxellensis!

Bij een heerlijke quiche met prei laten we ons nog een glaasje IV Saison van Brasserie de Jandrain-Jendrenouille smaken. Bruxellensis was wederom een unieke ervaring. Vreemd – en een beetje jammer – dat men wel Duitse en Italiaanse prachtbieren kan aanbieden, maar daarentegen geen enkele nog echt Vlaamse brouwerij kon strikken.




Vilvordia BierProefFestival 2012

Welkom !

  • 470.123 bierliefhebbers laafden hier hun dorst

Vul jouw e-mailadres in om je in te schrijven op deze blog en ontvang een bericht bij elke nieuwe post.

Voeg je bij 281 andere volgers

RSS Biernieuws

  • Er is een fout opgetreden. De feed is waarschijnlijk uit de lucht. Probeer later opnieuw.

Steun Zythos !

Posts per dag

september 2008
M D W D V Z Z
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

Twittered