Archive for the 'Biertrip' Category



22
sep
07

Bierreis Darlington (U.K.)

Dag 1: Rhythm ‘n’ Brews 2007

Kwart voor 5: een onmenselijk vroeg uur.  23 Heikantse Bierliefhebbers trekken op bierjacht en arriveren twee treinen, een bus, twee vliegtuigen en nogmaals een bus later in Darlington, een stad in ‘North East England’.  Het Greenbank Hotel zal er ons vier nachten opvangen; uiteraard niet vóór we een eerste cask ale in ‘The Pennyweight’ op het marktplein van Darlington hebben geproefd.  Black Sheep Best Bitter (3,8 ABV – Black Sheep Brewery) kan meteen bekoren met haar netjes uitgebalanceerd karakter met frisse bittertonen en een lichtjes citruszurige achtertoon.  Deuchars IPA (3,8 ABV – Caledonian Brewery) is frisbitter van de lever, maar net iets minder vol en stabiel.

The Pennyweight

Het Greenbank Hotel is behalve een familiehotel en -voor sommigen- een doolhof, ook een museum met een collectie van allerhande militaria en talloze prenten van Britse helden, waaronder ‘opperheld’ Admiraal Nelson.

Om 6 PM worden we in het ‘Arts Centre’ verwacht.  Tijd om nog een plaatselijke pub op te zoeken: Quaker House.  Een tiental (telkens wisselende) real ales worden hier gepompt.  Midnight Bell (4,8 ABV – Leeds Brewery) is een donkerbruin bier met licht gebrande en aangenaam zacht chocoladezoetige impressies en een bitterige finish.  Ook mijn volgende biertje is een voltreffer: het blonde Nick Stafford’s Thoroughbread (5,0 ABV – Hambleton Ales) heeft citrus (pompelmoes) in het aroma.  Bitter en een wat wrange zurigheid dartelen op de tong om daarna erg droog te eindigen.  De gedachte (mits wat meer body) aan een rijpe Orval is niet zo heel ver weg !

Quaker House 01  Quaker House 04

In het Arts Centre worden we op het Rhythm ‘n’ Brews Festival verwelkomd door de ‘Darlington branch of CAMRA’ die hun ’25 Years of Campaigning for Real Ale’ vieren.  De Heikantse Bierliefhebbers promoten al 20 jaar de Belgische Biercultuur zodat er een dubbel jubileum kan gevierd worden.  Ieder van ons krijgt een speciaal  voor de gelegenheid ontworpen T-shirt van Darlington CAMRA om de verbroedering te bekrachtigen.  Na de nodige (?) fotoshoots wacht ons een volgende verrassing: Wear Valley Brewery brouwde een Fest Special met de naam ‘Bierliefhebbers’ (5,5 ABV).  Het werd een ‘Belgian style wheat beer’.  Koriander en curaçao waren aanwezig, maar vooral de zurigheid viel op.  Het leek me bijna een witte lambik, minder zoet dan deze van Timmermans, minder kruidig dan deze van Mort Subite.

HBL in Darlington

25 years Darlington CAMRA  ‘Bierliefhebbers’ - Wear Valley Brewery

De maag heeft dringend nood aan wat vaster voedsel.  In het stadscentrum vinden we Tanner’s Hall, een Wetherspoons pub, voor een degelijke en betaalbare maaltijd.  De gekozen maaltijd wordt vergezeld van een pint of Pedigree (4,5 ABV – Marston’s) en – hoewel dit één van de meest verspreide ales in de U.K. is – blijkt deze moutige Pedigree echt mijn smaak niet.

Terug op het bierfestival begon onze zoektocht doorheen de aangeboden Real Ales.  Hop Blossom (5,0 ABV – B & T Brewery) klonk veelbelovend.  En inderdaad: het aroma had iets erg bloemigs, ook iets van tannines, maar de hopbitterheid bleef wat verlegen op de achtergrond kleven.  Barley Mow (3,8 ABV) van dezelfde brouwerij had een minder hoppig aroma, maar een wat meer bittere finish.


Contains the finest Belgian and British beers,
maturing naturally.
Keep upright to avoid spillage.

(tekst festival T-shirt)


Misschien is de tijd rijp voor enkele IPA’s …  Welsh Mountain IPA (3,8 ABV – The Great Orme Brewery) verheugt ons alvast met een hoppige geur die bevestigt in de smaak.  Hoewel de bitterheid niet zozeer overweldigend is, brengen wat moutcomponenten de smaken wél mooi in balans.  Iets meer bitterheid vinden we terug in Orkney IPA (4,3 ABV – Highland Brewing Co) met een mand kruidige hopbloemen in de aanzet die heerlijk door de mond walst om droog te eindigen. Heerlijk !

Rhythm ‘n’ Brews 01  Rhythm ‘n’ Brews 02

De meeste bieren zijn naar onze normen laag in alcoholgehalte.  Enkele zware bieren trekken onze aandacht.  De imperial stout Riptide (8,0 ABV – Brewdog) is er zo eentje.  Het aroma is vrij kruidig, peperig, wrang, terwijl de smaak wat bedaard naar iets zacht en licht geroosterd.  De finish is bitter, wat ‘knisperig’ en het bijeengesprokkelde smakenpallet doet wat ‘warrig’ aan.  Temptation (10 ABV – Durham Brewery) kon mij zeer zeker niet verleiden met een erg medicinale smaak.

Minder last had ik met Struggling Monkey (4,5 ABV – Phoenix Brewery) en haar complex aroma van chocolade (wat we in verschillende bieren later op de reis zouden waarnemen) en citrus.  De sterke hoppigheid, in crescendo naar de nasmaak, mocht een ietsje meer ondersteund, maar een slechte afsluiter was dit zeer zeker niet.  Blues- en Rockabillyband ‘The Revolutionaires’ bliezen de laatste noten uit en de aftocht in.

Dag 2: York

Met een full English breakfast achter de kiezen, nemen we de trein naar York.  Daar wacht bierliefhebber en vriend Paul Briggs ons op die speciaal kwam overgevlogen vanuit België om ons doorheen ‘zijn’ Vikingstad te gidsen.  Paul loodst ons de 13de eeuwse York Walls binnen, over de river Ouse naar de imposante en schitterende Gothische kathedraal York Minster.  We vervolgen onze weg doorheen pittoreske steegjes met middeleeuwse huisjes en winkeltjes met de prachtigste geveltjes.  Via het Jorvik Viking Museum, dat we later op de dag bezoeken en waar we 1000 jaar teruggaan in de tijd, wandelen we naar Clifford’s Tower, u misschien bekend uit de film Braveheart, en het York Castle Museum.

York 01  York 02

York 03  York 04

The Rook & Gaskill Inn zorgt voor verfrissing met een fraaie selectie van 12 cask ales.  Ik kies voor Harvest Pale (3,8 ABV – Castle Rock) met een zeer bleek kleurtje.  In het aroma vinden we grassige hop en wat hooi.  De smaak is wat dunnetjes, de nasmaak vrij droog.  Het is niet meteen mijn favoriet, maar volgens Paul zijn zulke bieren dé nieuwe trend en bedoeld als concurrentie voor de lagers (pilsbieren).  Paul nipt van Bishops Finger (5,4 ABV – Shepherd Neame), een aangenaam stabiel en romig amberbier met hoppige impressies, een zoetige toffeesmaak en een licht bitterige eindnoot.  Hoewel dit bier vrij bekend is, zou het redelijk zelden te verkrijgen zijn in deze streek.

The Rook & Gaskill Inn

Paul’s vader komt ons vervoegen.  Sinds de dood van zijn vrouw is er een hele bierwereld voor hem opengegaan, zowel in de U.K. als in België.  Alleen de lambikbieren weet hij nog niet te appreciëren.  We keuvelen wat met een pint Top Dog (5,0 ABV – Burton Bridge Brewery) voor onze neus.  Deze stout combineert een karrevracht hop met zwarte chocolade.  De smaak is romig zoetig alvorens de bitterheid weer de bovenhand te laten genieten.  Enkele borden stew en chili con carne, vergezeld van lookbrood, worden ons toegeschoven.  We blussen met Phoenix IPA (4,6 ABV – Phoenix Brewery): bloemig hoppig en zeer bitter.  De nasmaak blijft erg lang hangen en is zo zeer droog dat het bijna agressief in de keel wordt.

Maltings 01  Maltings 02

Na een korte wandeling, een bezoek aan het Jorvik Museum, een wel héél dringend toiletbezoek en een goede maaltijd (een pikante pizza) in een Italiaans restaurant, hebben we afspraak in een beauty van een traditionele pub: Maltings.  Ik bewonder het warme interieur van oranje en bruintinten met een pint Guzzler (3,6 ABV – York Brewery) in de hand.  Het biertje is bloesemhoppig met een fijn moutig, licht bitterige smaak en nasmaak.

York Brewery

York Brewery, ‘York’s one and only’, heeft behalve haar brouwerij ook een verbruiksruimte die enkel toegankelijk is voor clubleden van de brouwerij en voor brouwerijbezoekers zoals wij.  De rondleiding wordt aan elkaar gebabbeld door een praatgrage brouwer met een slome eentonige stem die moeilijk verstaanbaar is.  Na een rondje langs de ketels met zicht vanop het balkon, wordt het brouwproces, samen met heel wat neveninformatie, uitgelegd in een bijzaaltje van de brouwerij.  Ik heb vooral oog voor wat oude brouwmaterialen en een handvol prachtige bierkruiken.

Centurion’s 01  Centurion’s 02

In het proeflokaal waag ik me aan Centurion’s Ghost Ale ( 5,4 ABV).  De aanzet is kruidig met hints van koriander en licht gebrand.  De smaak blijft wat kruidigheid behouden en krijgt het gezelschap van een romige zoetigheid. De nasmaak is bitter.  Yorkshire Terrier (4,2 ABV en lekkerder dan de hond) presenteert grassige hoppigheid en citrus (roze pompelmoes).  De middelmatig volle smaak is een lichtjes zoetig en bitter; een bitterheid die in de nasmaak nog een lichte zurigheid meekrijgt.

Dag 3: Shildon & Bishop Auckland

Vanuit Darlington trekken we naar Shildon voor een bezoek aan ‘Locomotion’, het National Railway Museum.  Na een film over de geschiedenis van de trein en na een bezoekje aan een paar oude spoorweggebouwtjes, worden we met een busje naar een moderne loods gereden (ongeveer twee voetbalvelden groot) met een prachtige collectie locomotieven en treinstellen, zowel voor peronen- als voor vrachtvervoer.  In gedachten dwalen we af naar vroeger tijden.

RWM01  RWM02

RWM03  RWM04

Onze volgende halte is Bishop Auckland.  Na het middagmaal in het centrum van het stadje trekken we naar The Grand Hotel.  Deze pub huisvest ook haar eigen micro-brouwerijtje: Wear Valley Brewery.  Eigenaar Simon Gillespie heeft goed nieuws: er wordt vandaag gebrouwen en het is bijna tijd om de hop toe te voegen.  HBL-coryfeeën Fons Minne en Paul Peeters krijgen de eer om de grote zak hop in de ketel te strooien en het groene goud met de roerstok doorheen het kokende wort te verdelen.  We mogen exclusief ook een kijkje nemen in de gistvaten waar het bier tot leven wordt gewekt.

Wear Valley Brewery 01  Wear Valley Brewery 02

Wear Valley Brewery 03  Wear Valley Brewery 04

Behalve het exclusieve bier ‘Bierliefhebbers’, zijn er nog zes andere cask ales van Wear Valley te degusteren.  Ik neem een erg goede start met Hamsterley Gold (5,0 ABV): een licht amber en helder bier.  Een zachtaardig aroma speelt met hop en chocolade. De smaak houdt bitter en zoet in evenwicht en vloeit hopbitter uit.  Tindale Tipple (4,0 ABV) experimenteert met uitsluitend Amerikaanse hoppen.  Het resultaat is zeer hoppig, zeer bloemig.  De neutraal zoetige smaak eindigt in … hop.

Wear Valley Brewery 05  Wear Valley Brewery 06

Ondertussen krijgt voorzitter Fons Minne uit handen van Ian Jackson, meesterbrouwer van Wear Valley Brewery, en Simon Gillespie nog een presentje voor de Heikantse Bierliefhebbers: één kader met de tap clip van het ‘Bierliefhebbers’-bier en één kader met een krantenartikel over het hoe en waarom van het bier.  Er werd beloofd om de kaders een mooi plaatsje te geven in een stamcafé van HBL.

Overhandiging kleinen attentie

We concentreren ons wederom op de huisbieren.  De jongste dochter des huizes komt aandraven met een biertje recht uit de lagertank: Amos Ale (4,2 ABV).  Ik proef, niet onbegrijpelijk, wat diacetyl, maar verder noteer ik ook hoppige (bloemig) en fruitige impressies.  De smaak heeft iets licht gebrand, wat zoetigheid en als afsluiter een aangename hopbitterheid.  Auckland Glory (3,8 ABV) kon mij wat minder boeien, maar de wat zurige smaak doet mij geloven dat dit bier niet meer zo heel vers meer is.  Hamsterley Dark Ale (4,2 ABV) lost wel de verwachtingen in met een complex aroma van lichte mout, wat melkchocolade, een druppel likeur en hop.  De smaak is licht gebrand en zoetig en vloeit zeer droogbitter uit.

Een aantal van ons blijft in de pub voor een avondlijk optreden met nachtelijke gevolgen.  Zelf trek ik met enkele anderen opnieuw naar Rhythm ‘n’ Brews in Darlington.  Daar zijn de bieren op een zevental na uitverkocht.  We proeven dat ook de kwaliteit van het bier erg sterk achteruitgegaan is en wat muf en zurig is geworden.

Dag 4: Rhythm ‘n’ Brews – Market Place

Het beer & blues festival verlaat het Arts Centre en slaat haar podia (het bierfestival zelf is afgelopen) op in enkele pubs en op het marktplein.  Na wat zondagshoppen en een kleine tevergeefse zoektocht in Waterstone’s naar het boek ‘Beer in the Middle Ages and the Renaissance’, belanden we opnieuw in The Pennyweight voor een pint Black Sheep Bitter Ale.  We praten wat na over de voorbije dagen, ontmoeten enkele ‘locals’ en luisteren naar de optredens op het plein.  Chris Farlowe brengt samen The Norman Beaker Band een fraaie set.

Brandon talking to Marie

Helaas tikken onze laatste uren in Darlington weg.  We gaan nog even langs in Quaker House om daarna samen met enkele Darlingtons te genieten van een Indisch menu in Star of Bengal.  Het echte afsluiten gebeurt in The Britannia: een authentieke pub met een paar heerlijke cask ales.

21
aug
07

Geef mij maar een stukje Zwalm

Professor Arnoldus Goedbier zette enkele dagen zijn tuinhekje open voor alle geïnteresseerden in een goed glas bier en een gezellige babbel.  Die uitnodiging sloegen we niet in de wind.  Aangezien de stulp van de professor in de prachtige Zwalmstreek in de Vlaamse Ardennen werd neergepoot, besloten we om de auto enkele uurtjes vroeger in gang te draaien en enkele andere plezante adresjes op te zoeken.

Klein Zwitserland

Krinkelende winkelende wegeltjes loodsen ons doorheen het golvende, rustgevende landschap.  ‘De stilte maakt de stadsmensen hier doof’, las ik ooit in een artikel.  ‘Het is geen loze filosofie’, mijmer ik.

Klein Zwitserland

Aan een meertje ligt eetcafé Klein Zwitserland, niet alleen de naam van de brasserie, maar ook van de vallei rondom.  De locatie is zonder meer romantisch.  Het interieur van de zaak is rustiek, gezellig en brengt vervlogen tijden weer tot leven.  De ontvangst is hartelijk.  Het is nog vroeg op de middag en we besluiten nog niet te eten, hoewel de enorme kom spaghetti -een specialiteit van het huis- die een andere klant krijgt toegeschoven ons doet watertanden.


“De stilte maakt de stadsmensen hier doof.”


De bierkaart is verzorgd en heeft oog voor de bieren uit de streek.  Vooral de bieren van brouwerij Crombé uit Zottegem zijn opvallend vertegenwoordigd, bieren die tegenwoordig in opdracht bij brouwerij Strubbe worden gebrouwen.  Wij kiezen echter voor de Zwalmse Tripel (8 vol%alc.), ontsproten uit de ketels van de Proefbrouwerij.  Het oranje bier met een standvastige witte schuimkraag heeft wat fruitige toetsen en citrus in het aroma.  De smaak is licht zoetig en wat alcoholisch.  De nasmaak is voorzichtig bitter.  Een degelijk en smakelijk bier in de categorie ’13 in een dozijn’.  De uitbater verwent ons met een schoteltje abdijkaas.

De IJzerkotmolen

Eén kilometer en tien bochten verderop bevindt zich de IJzerkotmolen, een watermolen op een bijpas van de Zwalm met een unieke geschiedenis (zie website van Geert Mareels).  De brasserie die het molengebouw herbergt, is kenbaar een favoriete pleisterplek voor fietsers.

IJzerkotmolen  trekpleister voor fietsers

We zetten ons aan de toog, maar worden snel verzocht een plaatsje op het terras te kiezen.  ‘Binnen dient nog wat te worden opgeruimd’, maar we merken dat ook het terras best een poetsbeurt kan gebruiken.  De locatie is anders enig.  Er is Liefmans Kriek van het vat en ik hoop naïef dat het de zeldzame ongezoete versie is.  De waard knikt bevestigend, waarmee hij helaas bedoeld dat het niet om de Fruitesse gaat.  Het gewone kriekenbier op basis van Oud Bruin blijkt echter best wel eens te smaken.

Een biertje drinken in de IJzerkotmolen

Hof De Moriaan

Tijd voor een snelle hap.  Helaas is het adresje dat we in het achterhoofd hebben, zeer druk bezet vanwege de feestdag van 15 augustus.  We cirkelen wat rond in de streek en belanden zo toevallig in Hof De Moriaan.  Net wat we zoeken: een prachtige gerestaureerde hoeve in een oord van rust.  We zitten hier op de grens van Velzeke en Roborst, van Zottegem en Zwalm.

Hof De Moriaan

‘Orval, minstens zes maanden gerijpt’, prijkt op de kaart.  Zoiets werkt voor mij als een rode lap op een briesende stier.  Heerlijk dat er hier iets oudere Orval gepresenteerd wordt.  De toegevoegde Brettanomycesgisten verlenen pas hun medewerking na 6 maanden en geven aan het bier haar typische zurige droogbittere karakter.  Het is een hemelsbreed verschil met de vaak te jonge Orval die in de meeste kroegen wordt geschonken.  Voor de geïnteresseerden is er in de menukaart een volledige bladzijde aan het Orvalbier gewijd.  Vreemd, De Moriaan is blijkbaar niet opgenomen in de lijst van Orval ambassadeurs.

Interieur Hof De Moriaan  Interieur Hof De Moriaan

Terwijl de Orval ons perfect vanuit een kelder op de juiste temperatuur werd aangereikt, laat het eten erg lang op zich wachten.  Blijkbaar is er een probleem in de keuken.  Na bijna een uur komt onze pasta dan toch te voorschijn.  Het eten is lauw (en dan drukken we ons nog vriendelijk uit).  Laat ons hopen dat dit een éénmalig spijtig toeval was.

Professor Arnoldus Goedbier

In een doodlopende straat vinden we het hoevetje waar Jan Albert De Bruyne, beter bekend als professor Arnoldus Goedbier, zijn stekje heeft.  We zijn de eerste bezoekers vandaag.  In het tuintje van Jan staat een tent opgesteld.  Tegen een zacht prijsje proef je hier van pareltjes van brouwerij De Regenboog, of geniet je van Tripel Karmeliet, Pater Lieven of van het lievelingsbier van de professor: Orval.

‘t Smisje Catherine

Wij kiezen voor een proefbrouwsel, aldus de professor, van Brouwerij De Regenboog: ’t Smisje Catherine ‘The Great Imperial Stout’, een klepper van maar liefst 10 vol%alc.  Het erg koud geschonken bier is kastanjebruin met een onregelmatig gebroken wit schuim.  De geur is wat kruidig, fruitig en hoppig.  De smaak zet caramelzoetig aan en is vrij alcoholisch.  De nasmaak is zelfzeker bitter.  De zoete en bittere componenten slagen er evenwel niet in een uitgebalanceerd geheel te vormen.  Ik heb zeker niet het gevoel hier aan een stouttype te nippen (al geef ik niet echt veel om al die stijlaanduidingen).  Toch is dit proefbrouwsel zeker veelbelovend.

Professor Arnoldus Goedbier


Professor Arnoldus Goedbier
serveert u bierwetenschap met een knipoog !


Enkele buren en goede vrienden van Jan kwamen ons vervoegen.  Er groeide een aangenaam familiaal sfeertje.  Een drietal keren gaf de professor ons een staaltje van zijn kunnen.  Op tonen van Mozart bezong hij het trappistenbier, een voorbode van zijn nieuwe voorstelling ‘Trappist, Trappist !’.  Het ontstaan van Tripel Karmeliet was eveneens in een prachtig lied gegoten.  Een vleugje humor was nooit veraf.  Naar alle waarschijnlijkheid zet professor Arnoldus Goedbier ook volgend jaar zijn tuintje enkele dagen open.

Internationaal Streekbierenfestival Zwevegem

We verlaten de Zwalm en trekken een kleine dertig kilometer verder voor een blitsbezoekje aan het Internationaal Streekbierenfestival.  Het eigen Unicumbier in twee versies waarvan de kleur maar weinig verschilt, is nogal zoetig, neutraal.  Girardin Oude Geuze en Totentrekker maken onze smaakpapillen snel weer wakker.  Een aangename verrassing, vooral in de nasmaak, is de Ultimate IPA van het Praagse Pivovarský Dúm: een kanonskogel kwaliteitshop torpedeert ons gehemelte.  Verder is het nog een prettig weerzien met Sandrino van Brouwerij Leroy-Van Eecke en Frederik De Vrieze, oud-medestudent en brouwer van brouwerij Contreras.

Double IPA, Pivovarský Dúm, Praha  Meisje op het Streekbierenfestival

Het Internationaal Streekbierenfestival is een erg druk bezocht bierfeest met een mooie bierlijst.  De tijd was helaas te kort om er een degelijk bezoek van te maken.

05
jul
07

13de Beerselse Kasteelfeesten

Lekker proeven in de schaduw van de burcht.

Genieten in een prachtig kader van een streep muziek, wat folklore, heerlijke streekproducten en uiteraard een goed glas bier … het is een cocktail die onze zintuigen prikkelt.  Zo kwamen we zaterdag als vanzelfsprekend in Beersel terecht.  Daar, aan de voet van de welbekende waterburcht, konden we ons hartje ophalen.

Misschien hadden we eerst het kasteel zelf moeten bezoeken, maar als dorstige kalveren moesten we, Linty met vriendin Els en ikzelf, zonodig eerst naar de stand van de Lambikstoempers trekken.  Twee of drie glaasjes (15cl.) Moriau Oude Geuze later, werd het kasteel gesloten om het nachtelijk vuurwerk voor te bereiden.

kasteelfeesten01.jpg     kasteelfeesten02.jpg

Lang hebben we niet getreurd.  Oude Geuze 3 Fonteinen, geschonken door grootmeester Armand Debelder zelve, trok onze mondhoeken weer in de juiste plooi.  Enkele standen verder was ook brouwerij Oud Beersel present.  Hun lambik met hoppige toets kon bekoren.  Ook brouwerij Boon had een vaatje wrangzurige lambik aangestoken.  De Oude Geuze van Hanssens Artisanaal uit Dworp, deelgemeente van Beersel, toonde zich scherp citroenzurig.  Fantastisch.  Met deze 5 standen maakten we nog een drietal kleine ‘geuzetoertjes’, waarbij we nu eens kozen voor lambik, dan weer voor Oude Geuze, Oude Kriek of kriekenlambik.

kasteelfeesten03.jpg

Tussendoor mochten we ook de vele gerechtjes niet aan ons laten voorbijgaan: artisanale garnaalkroketjes bij Boelekewis, wulken (bij Hanssens) of paling (bij Alsput Hotel) in een geuzesoepje, kaas en taartjes bij Geitjesweelde, …  Het allerhoogste genot vond ik in de ‘schelle van de zeuge’ van Hoeve Cuvry.  De stevige hammen werden met geuze bespoten (flesrestjes die de standen met geuze voor hen verzamelden) terwijl ze in het houtvuur wentelden.  Een ferme lap varkensvlees werd geserveerd op een stevige snee boerenbrood.

vuurwerk01.jpg     vuurwerk02.jpg

kasteelvuurwerk.jpg

Na de Guldensporenworp, waarbij je rozijnenkoekjes kon vangen en een guldensporenjuweel kon winnen, werden de boxen opengedraaid voor wat muzikaal entertainment.  Hoofdact was Paul ‘Polle Pap’ Michiels, afkomstig uit ons eigen Heist-op-den-Berg.  Even later vormde het oude kasteel en de donkere hemel het uitgelezen decor voor een waanzinnig vuurwerk, knallend en flitsend op de tonen van muziek.

09
jun
07

Chimay

In 1850 vestigt een kleine groep monniken, Cisterciënzers van de Strikte Observantie, zich op het ongerepte plateau van Scourmont, vlakbij de stad Chimay.  In een oude boerderij stichten deze Trappisten een priorij, sinds 1871 verheven tot ‘l Abbaye Notre-Dame de Scourmont.

Trappistenmonnik     Benedictus

Er wordt geleefd naar de orde van de Heilige Benedictus (6de eeuw).  De monniken wijden hun leven aan God, een bestaan in gebed, in gemeenschap en in arbeid.  Met de brouwerij en de kaasmakerij zorgen zij voor werkgelegenheid in de streek en zijn ze zelfs uitgegroeid tot de grootste werkgever in de ‘Laars van Henegouwen’.

Kersvers vertegenwoordiger Philippe Dumont (regio Brussel) neemt ons, een delegatie Lambikstoempers en mezelf, op sleeptouw.

Bottelen in Baileux

Op een tiental kilometer van de abdij bevindt zich de kaasmakerij, een logistiek centrum en de bottelarij van Chimay.  Met tankwagens wordt het bier van de brouwerij binnen de muren van de abdij naar deze site gebracht.  Hier bottelt men het bier in flessen van allerlei formaten, die op hun beurt in bakken worden geplaatst of in kartonnen dozen worden verpakt.  Een beperkte hoeveelheid Chimay Tripel zet men ook op vat.

bottelarij 01     bottelarij 02

bottelarij 03     Warme kamer

In de warme kamer met een constante temperatuur van 24°C komt de hergisting op gang.  Het bier van Chimay is zo klaar om wereldwijd verdeeld te worden.  In een aparte frisse ruimte ligt een fraaie collectie ‘oude’ Chimay.

Brouwen binnen de muren van de abdij

Voor we de brouwerij zelf bezoeken , rijden we nog naar één van de twee bronnen die water leveren voor het brouwproces.  De toegang naar de bron, verscholen in een stukje bos, is afgezoomd met keurige greppels zodat het regenwater  zich niet kan mengen met het bronwater.

Bron

Via een poort bereiken we de brouwerij, binnen de muren van de abdij.  In silo’s wachten de verschillende mouten.  Door water en de geschrote mouten in de beslagketel te vermengen en trapsgewijs te verhitten, worden de nodige vergistbare suikers vrijgemaakt.  Met een grote persfilter worden wort en draf gescheiden.  Tijdens het koken van de wort voegt men tweemaal hop toe, in het begin en op het einde van het kookproces, om de vereiste bitterheid te bekomen.

Controlepaneel      Beslag

Persfilter

De wort wordt geklaard (gefilterd) en afgekoeld in de centrifuge om daarna over te hevelen naar de gisttanks waar de specifieke Chimaygist (geïsoleerd en opgekweekt door Pater Théodore) de suikers zal omzetten in alcohol en CO2.  Bieren van Chimay zijn bieren van hoge gisting: ze vergisten bij een temperatuur van 18 tot 32 °C terwijl de gist naar de oppervlakte stijgt.

Gisttank

Gist 01       Gist 02

Na 3 tot 5 dagen, afhankelijk van de soort, wordt het bier opnieuw gefilterd in de centrifuge waarna het twee weken gaat lageren.  De lage temperatuur in de bewaartanks maakt het bier stabieler, maar ook troebel.  Opnieuw wordt het bier geklaard.

Terwijl het bier wordt overgepompt in de vrachtwagens voor transport naar de bottelarij, wordt een flinke dosis vloeibare suikers en verse gist toegevoegd.  Deze ingrediënten zullen na de botteling verantwoordelijk zijn voor de hergisting.

De stilte van het gebed

De monnik verkiest uitdrukkelijk Jezus te volgen in het gebed.  Dit drukt hij uit in de dagelijks gezongen hoogmis en in 7 lofdiensten, startend met de Vigilen om 4:30 uur en eindigend met de Completen om 20:00 uur.

Abdijkerk 01      Abdijkerk 02

Via de tuin komen we in de sobere kerk.  Prachtige witte gewelven torenen naar de hemel. Eenvoud is hier de regel, met een simpele kruisweg aan de muur, een altaar zonder enige praal en één enkel schilderij.  Het kunstwerk is niet gehandtekend: een monnik heeft hier geen enkel bezit.

Abdijkerkhof 01      Abdijkerkhof 02

De monnik engageert zich standvastig tot aan de dood.  De begraafplaats is een stille getuige.

De bieren van Chimay

Het is maandag en l’ Auberge de Poteaupré, eigendom van de NV Bières de Chimay, heeft haar sluitingsdag.  We gaan proeven in ‘La Ferme des 4 Saisons’, waar we opgewacht worden door een zeer lieve juffrouw.  We worden dadelijk getrakteerd op een bordje Chimaykaas ‘Grand Classique’.

Auberge 4 Saisons

We starten met een glas Chimay Rouge (7 vol.%alc.), geschonken uit 75 cl. flessen (= La Première).  Het roodkoperen bruine bier met romige kraag is fruitig in de neus.  De smaak is eerder caramelzoetig, licht gistig en eindigt matig bitter.

Chimay Tripel (8 vol.%alc.), ook uit flessen van 75 cl. (= Cinq Cents), is hoppig, gistig en fruitig (citrus), een licht moutig zoetig en aangenaam bitter in smaak en nasmaak.  Ter vergelijking krijgen we ook een Gourmetglaasje (18 cl.) Chimay Tripel van het vat.  Terwijl de flessenversie iets donkerder (licht amber) van kleur is en voller van smaak, is de vatenversie hoppiger en frisbitter.  Deze laatste drinkt weg als was het een doordrinkbier.

Degustatie Chimay     Chimay schenken

Tussendoor verschijnen er heerlijke boerenboterhammen met Chimaypaté voor onze neuzen.  We smikkelen gretig en onze oogjes glinsteren goedkeurend.

Als afsluiter degusteren we Chimay Bleue (9 vol.%alc.), opnieuw uit flessen van 75 cl. (= Grande Réserve).  Dit paradepaardje heeft fruitigheid (rijpe banaan, een weinig noten), licht gebrande caramelmout, een hint van chocolade en enkele kruidige toetsen in zich.  De smaak is vol, stevig, alcoholisch en zoetig. Een warme persoonlijkheid.

Er bestaat ook nog een Dorée (4,8 vol.%alc.), het tafelbier dat in de abdij zelf geschonken wordt.  Vanaf begin juli zal deze ‘ménage’ ook van het vat te verkrijgen zijn, exclusief in de Poteaupré.

De omgeving van de abdij

We nemen afscheid van vertegenwoordiger Philippe.  Rondom de abdij zou zich een kruis bevinden ter ere van de stichting van de abdij dat vaak opgevoerd wordt in publiciteit voor Chimay.  Een kleine wandeling voert ons al snel naar dit kleine monument.

Chimay Kruis

We hebben een mooi zicht op de abdij, prachtig gelegen temidden van glooiende weides en lommerrijke bossen.  Tussen de weides waar koeien rustig grazen, vinden we ook de tweede bron.  We passeren een kleine moestuin dicht bij de kloostermuren.  Slenterend door een dreef bereiken we het grafmonument van de Prince de Chimay die in 1850 deze landerijen aan de Trappisten schonk.  Het kasteel van de prinsen van Chimay ligt in het hart van de eigenlijke stad.

De stad Chimay

Op een rotonde die ons naar de stadskern voert, pronkt een roodkoperen brouwketel.  In deze kuip van 175 hectoliter brouwde Pater Théodore van 1954 tot 1988, het jaar waarin de brouwerij van Chimay gemoderniseerd werd.

Oude Brouwketel

In de schaduw van de kerk op de grote markt van Chimay besluiten we op een terrasje ons bezoek met … een glas Chimay uiteraard.  We wandelen nog langs het kasteel van de prinsen van Chimay, dat ook te bezoeken is en onder meer een prachtig theater (1863) bevat.

Op de terugweg stoppen we in Nismes (deelgemeente van Viroinval), waar we in La Bonne Auberge nog genieten van een heerlijke maaltijd en een verdiende Orval.

Meer info over Chimay en de andere Trappisten vind je op trappistbier.be.

19
apr
07

Toer De Geuze !

Nu zondag 22 april van 10.00 tot 17.00.

Organisatie:  Horal, Hoge Raad voor Ambachtelijke Lambikbieren.

Acht lambikbrouwerijen en stekerijen stellen hun deuren open:

Meer info op de website van TDG 2007.

Mij kan je vinden op busdienst 8 van de organisatie zelf (OudBeersel > Lindemans > Timmermans > Mort Subite > 3 Fonteinen).




Vilvordia BierProefFestival 2012

Welkom !

  • 472.537 bierliefhebbers laafden hier hun dorst

Vul jouw e-mailadres in om je in te schrijven op deze blog en ontvang een bericht bij elke nieuwe post.

Voeg je bij 282 andere volgers

RSS Biernieuws

  • Er is een fout opgetreden. De feed is waarschijnlijk uit de lucht. Probeer later opnieuw.

Steun Zythos !

Posts per dag

januari 2021
M D W D V Z Z
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Twittered