Archive for the 'Opendeurdag' Category

11
okt
07

125 jaar Oud Beersel

Oud Beersel
Klik op de ladder voor een vat foto’s.

Feesten van hier tot in Denemarken.

Nu zondag 14 oktober zal brouwerij Oud Beersel -die in 2002 nog even de deuren moest sluiten- dankzij Gert en Roland en met behulp van De Geuzen van Oud Beersel gelukkig haar 125ste verjaardag vieren.  De festiviteiten met o.a. een wandeltocht, rondleidingen in de brouwerij, een springkasteel, culinair genot en de heerlijke lambikspecialiteiten, vinden plaats in en rond de brouwerij van 11:00 tot 19:00.

Oud Beersel

Meer info vind je op de websites van brouwerij Oud Beersel en De Geuzen van Oud Beersel VZW.

In de marge stuurde Hans Mol mij volgende link door.  Het is een publicatie van vorige zondag in de Deense krant Berlingske Tidende:

http://www.berlingske.dk/article/20071007/livsstil/110061210/

Hans Mol, geholpen door zijn Zweedse vriend Jonas, was tevens zo vrij om het artikel naar het Nederlands te vertalen:

Uit de Deense krant Berlingske Tidende, 07-01-2007
Vertaling uit het Deens: Jonas B. & Hans M.

 

Het bier dat niet mag verdwijnen

 


Gert Christiaens proeft van zijn eigen bier. Foto: Søren Hebsgaard

 

De Belg Gert Christiaens en zijn kameraad stortten zich in een bijna hopeloze strijd toen ze een 125 jaar oude brouwerij overnamen en zelf brouwers werden. Dit allemaal om het honderden jaren oude biertype oude lambiek te redden.

 

Door Søren Hebsgaard
Zondag 7 oktober 2007

 

“Twee Oud Beersel alstublieft.” Gert Christiaens en Roland De Bus bestelden zoals zo vaak hun lievelingsbier in café Le Zageman. Er waren niet veel plekken waar het te krijgen was. Maar dit oude café in hartje Brussel had een ruim aanbod aan lambikbieren, die volgens een eeuwenoude methode worden gebrouwen.

“Sorry, jongens,” zei de cafébaas. “Dit zijn twee van de laatste flessen Oud Beersel die ik nog heb. De brouwer is te oud geworden en kan de brouwerij niet meer draaiende houden. Ik krijg er geen nieuwe leveringen meer.”

Stel je voor, een kroegbaas die vertelt dat een bepaald bier gaat verdwijnen en daardoor het leven van twee mannen een andere wending geeft. Maar dat is precies wat er die dag gebeurde in het café met het donkerhouten meubilair en de door nicotine vergeelde muren.

“We dachten meteen, dat kan zomaar niet! We beseften dat we iets moesten doen,” vertelt Gert Christiaens. Hij opent de garagedeur van Oud Beersel, een kleine brouwerij, een paar kilometer buiten Brussel gelegen. Zijn brouwerij. In het dorp Beersel, een eindje van de middeleeuwse burcht vandaan die nu op het logo van de brouwerij prijkt.

“Dus we belden naar de brouwer. Hij was inmiddels 77 en kon het werk niet meer aan. Het was te zwaar geworden. Daarop besloten we de brouwerij over te nemen. Die mocht niet dichtgaan,” vertelt Gert Christiaens.

Gert Christiaens is 30. Zwart kort haar, rond brilletje en een mobieltje aan zijn riem. Hij was vroeger marketingmanager bij een telefoonmaatschappij – niet zo moeilijk om je voor te stellen – maar met zijn zandkleurige brouwersschort past hij helemaal in dit stoffige gebouw met een wirwar van houten balken en ruwe bakstenen muren.

Het meeste bier dat Gert Christiaens en Roland De Bus in hun kleine brouwerij Oud Beersel brouwen, is oude lambik, zo genoemd omdat het volgens oude traditionele recepten wordt gebrouwen en in houten vaten wordt opgeslagen.

Dit biertype maakt moeilijk tijden door. Vroeger waren er vele honderden lambikbrouwerijen, maar tegenwoordig zijn er nog maar elf ambachtelijke brouwerijen, allemaal rond Brussel, die oude lambik maken.

Het bijzondere van lambik is dat er geen gist wordt toegevoegd zoals bij gewoon bier. De gisting gebeurt spontaan doordat gistdeeltjes en microben in de lucht met het bier in contact komen. En verder is er uiteraard de smaak.

De meesten die voor het eerst een lambikbier proeven, trekken hun gezicht helemaal samen en roepen: “Is dit bier?” Slechte, zure wijn met prik, zo zou je de smaak treffend kunnen beschrijven. Het is bepaald geen mainstream business, zoveel is duidelijk. Maar veel bierkenners houden ervan en deze liefde voor het bier is voor Gert Christiaens en Roland De Bus de drijfveer in hun strijd voor het behoud van het biertype.

Van de goede afloop zijn ze echter allesbehalve zeker.

“Waarschijnlijk had u zich een brouwerij anders voorgesteld,” lacht Gert Christiaens, terwijl hij me voorgaat. Het ruikt er stoffig zoals in een oude kelder en hoog in de donkere hoeken hangen spinnenwebben. Dat is prima, want de spinnen eten de vliegjes op die hier anders zouden rondzwermen, legt Gert Christiaens uit.

Aan de muur hangt een portret van een statige heer. Het is Henri Vandervelden, die de brouwerij 125 jaar geleden oprichtte. Vanaf zijn plaats aan de muur kijkt hij uit op het hart van de brouwerij: het koelschip. Uit de ketels erboven stroomt het bier door een pijp in de kuip en terwijl het bier ’s nachts koelt, komen de microben. Miljoenen gistcellen die in de Belgische lucht ronddwarrelen, voeden zich met de suikerstoffen in het bier, die daarbij in alcohol worden omgezet.

“In een gewone brouwerij worden al deze processen gestuurd. Vooral de gisting wordt strak aan de lijn gehouden. De juiste hoeveelheid gist wordt toegevoegd en met een druk op de knop wordt de temperatuur ingesteld, maar hier laten we de teugels vieren om Moeder Natuur haar werk te laten doen,” vertelt Gert Christiaens glimlachend.

De twee mannen hadden niet de minste ervaring in het vak. Zodra ze hadden besloten om de oude brouwerij over te nemen, schreven Gert Christiaens en Roland De Bus zich in voor een avondcursus bierbrouwen.

“Maar op de cursus leerden we niet hoe we bier in houten vaten konden laten rijpen, want dat wordt bijna niet meer gedaan. Dus gingen we te rade bij de oude brouwmeester. Hij liet ons zien hoe het in zijn werk ging. Hij is al in de 80, maar komt ons af en toe nog helpen,” vertelt Gert Christiaens.

Hij loopt een trap op naar een grote ruimte met een houten vloer, waar het licht door grote, stoffige ramen binnenvalt. Op de vensterbank staan oude flessen in verschillende kleuren opgestapeld als een glasmozaïek, en midden in de kamer staat een vatenreiniger, waarin met behulp van een ketting en water alle bierresten aan de binnenkant van een ronddraaiend vat worden weggeschraapt.

Gert neemt een hamer en laat zien hoe de metalen duigen van de ton worden losgeklopt. “Het werk met deze vaten is ongelooflijk zwaar. Dat was de reden waarom de oude brouwer ermee ophield. Vandaar ook dat wij hulp van onze vrienden moeten inroepen. Om met z’n tweeën 14 tonnen schoon te krijgen ben je van 9 uur ’s morgens tot 3 uur ’s nachts bezig,” zegt Gert Christiaens.

 

Maar waarom zo nodig houten vaten gebruiken? Er zijn toch makkelijkere methodes?

 

“Het bier moet één tot drie jaar rijpen en daarvoor gebruiken we houten vaten. Omdat het bier hergist in het vat, hebben de gistcellen lucht nodig. Het hout werkt als een zeer geavanceerde filter die exact de gewenste hoeveelheid lucht doorlaat. Zoiets kan een machine niet nabootsen,” aldus Gert Christiaens.

Hij wijst me de weg naar de kelder. Daar staan ze dan, grote eiken vaten in lange rijen en in twee lagen op elkaar gestapeld. Het is er koel en in elk van de drie gangen hangt een gloeilamp die een geel-oranje licht over de ruwe houten vaten verspreidt. Het licht reikt niet tot in de hoeken van de kamer.

 

Wat het werk van de twee enthousiastelingen er niet makkelijker op maakt, is de lange opslagtijd van de lambik. Het bier rijpt namelijk drie jaar in vaten en zes maanden in de fles. Dat betekent dat er van de 100.000 liter bier die ze al hebben geproduceerd, nog maar 30.000 liter de brouwerij heeft kunnen verlaten. Voorlopig zitten ze dus krap bij kas.

“Het is een enorme investering om dit soort bier te brouwen. Het vereist zo veel geld, zo veel tijd. We zijn in 2003 begonnen en weldra moeten we financieel rondkomen. Tot dusver hebben we met verlies gedraaid. Ik leef nog van het geld dat ik bij mijn vorige werk heb kunnen sparen en Roland heeft een fulltime baan naast het werk in de brouwerij. Maar het gaat langzaam maar zeker beter. We winnen meer klanten en krijgen dus meer geld binnen.”

 

Velen zullen het volstrekt ondrinkbaar spul vinden. Waarom houdt u zo van lambiek?

 

“Ik vind de smaak gewoon lekker! Fris en niet zoet. Ik houd helemaal niet van zoet, ik drink nooit Coca-Cola en dat soort dingen. Sommige lambiksoorten smaken behoorlijk wrang, dat weet ik, maar die van ons zijn zeer toegankelijk,” zegt Gert Christiaens.

“En ik heb nu eenmaal iets met dat bier. Mijn ouders hebben altijd lambik gedronken. Ik herinner me nog goed dat er vroeger een witte krijtstreep op een fles geuze stond en een rode krijtstreep op een fles kriek. Maar vandaag de dag moet er een etiket op elke fles. Daar zijn allemaal regels voor…”

“Even proeven?” vraagt hij en kijkt me over zijn bril aan, terwijl hij inschenkt uit een provisorisch biervaatje dat bij de deur tegen de bakstenen muur staat. “Dit bier is nog niet klaar, het is een brouwsel uit één van de vaten,” zegt Christiaens en bekijkt me nauwlettend wanneer ik een slok neem.

Het is niet de eerste keer dat ik lambik proef, dus de smaak is me niet helemaal onbekend. Maar het bier is plat. Gert legt uit dat het koolzuur pas in de fles wordt gevormd nadat lambik uit verschillende vaten en van verschillende leeftijden is gemengd en een extra gisting heeft ondergaan.

Vorig jaar hadden Christiaens en De Bus twee batches die de deur uit konden en dit jaar zijn het er al vier. Maar eerst wordt de lambik dus gemengd en het resultaat daarvan wordt geuze genoemd.

Hierbij moet Gert zijn twee belangrijkste zintuigen gebruiken: smaak en reuk. Die zijn goed bijzonder ontwikkeld bij de jonge brouwmeester.

“Ik heb altijd een goede neus gehad. Een goede reukzin is belangrijk, want mijn belangrijkste taak als brouwmeester is het mengen. Ik loop alle vaten langs om de lambiek te proeven en kies de tien vaten uit die we gaan gebruiken. Hoewel ik elke keer probeer om tot dezelfde smaak te komen, is het resultaat uiteraard nooit helemaal hetzelfde. Maar je kan wel altijd proeven dat het om een Oud Beersel gaat. Volgens mij zijn oude lambikbrouwerijen wat dat betreft met chateaus uit de wijnwereld te vergelijken,” zegt Gert Christiaens.

Het is echter een voortdurende strijd om te overleven voor de twee jongere brouwers. Ze doen er alles aan om de distributie op poten te krijgen en hun klantenkring uit te breiden. Zo hebben vrienden en familie een vzw opgericht. Ze helpen mee om op bierfestivals aanwezig te zijn, verspreiden brochures en zijn bezig om in de oude brouwerij een museum op te richten.

Het volgende grote project is het 125-jarig bestaan van de brouwerij op 14 oktober met een bierfeest in het dorp.

 

Zult u ook het 150-jarig jubileum van de brouwerij kunnen vieren? Bent u hier ook nog over 30 jaar?

“Momenteel doe ik wat ik graag doe. Het bevalt me uitstekend om bier te kunnen brouwen, al is het zwaar werk. Ik mag gewoon niet opgeven! Maar ik denk dat het over een paar jaar winst zal opleveren. Daar ben ik van overtuigd. Dat moet gewoonweg… Dus ja, ook over 30 jaar ben ik hier nog,” zegt Gert Christiaens.

Tot zaterdag op het bierfestival van BLES in Zottegem en zondag bij brouwerij Oud Beersel !

Kleine oproep: heeft iemand meer informatie over de opendeurdagen van brouwerij De Ranke, vermoedelijk ditzelfde weekend ?  Het e-mailadres op hun website blijkt niet te werken.

21
aug
07

Geef mij maar een stukje Zwalm

Professor Arnoldus Goedbier zette enkele dagen zijn tuinhekje open voor alle geïnteresseerden in een goed glas bier en een gezellige babbel.  Die uitnodiging sloegen we niet in de wind.  Aangezien de stulp van de professor in de prachtige Zwalmstreek in de Vlaamse Ardennen werd neergepoot, besloten we om de auto enkele uurtjes vroeger in gang te draaien en enkele andere plezante adresjes op te zoeken.

Klein Zwitserland

Krinkelende winkelende wegeltjes loodsen ons doorheen het golvende, rustgevende landschap.  ‘De stilte maakt de stadsmensen hier doof’, las ik ooit in een artikel.  ‘Het is geen loze filosofie’, mijmer ik.

Klein Zwitserland

Aan een meertje ligt eetcafé Klein Zwitserland, niet alleen de naam van de brasserie, maar ook van de vallei rondom.  De locatie is zonder meer romantisch.  Het interieur van de zaak is rustiek, gezellig en brengt vervlogen tijden weer tot leven.  De ontvangst is hartelijk.  Het is nog vroeg op de middag en we besluiten nog niet te eten, hoewel de enorme kom spaghetti -een specialiteit van het huis- die een andere klant krijgt toegeschoven ons doet watertanden.


“De stilte maakt de stadsmensen hier doof.”


De bierkaart is verzorgd en heeft oog voor de bieren uit de streek.  Vooral de bieren van brouwerij Crombé uit Zottegem zijn opvallend vertegenwoordigd, bieren die tegenwoordig in opdracht bij brouwerij Strubbe worden gebrouwen.  Wij kiezen echter voor de Zwalmse Tripel (8 vol%alc.), ontsproten uit de ketels van de Proefbrouwerij.  Het oranje bier met een standvastige witte schuimkraag heeft wat fruitige toetsen en citrus in het aroma.  De smaak is licht zoetig en wat alcoholisch.  De nasmaak is voorzichtig bitter.  Een degelijk en smakelijk bier in de categorie ’13 in een dozijn’.  De uitbater verwent ons met een schoteltje abdijkaas.

De IJzerkotmolen

Eén kilometer en tien bochten verderop bevindt zich de IJzerkotmolen, een watermolen op een bijpas van de Zwalm met een unieke geschiedenis (zie website van Geert Mareels).  De brasserie die het molengebouw herbergt, is kenbaar een favoriete pleisterplek voor fietsers.

IJzerkotmolen  trekpleister voor fietsers

We zetten ons aan de toog, maar worden snel verzocht een plaatsje op het terras te kiezen.  ‘Binnen dient nog wat te worden opgeruimd’, maar we merken dat ook het terras best een poetsbeurt kan gebruiken.  De locatie is anders enig.  Er is Liefmans Kriek van het vat en ik hoop naïef dat het de zeldzame ongezoete versie is.  De waard knikt bevestigend, waarmee hij helaas bedoeld dat het niet om de Fruitesse gaat.  Het gewone kriekenbier op basis van Oud Bruin blijkt echter best wel eens te smaken.

Een biertje drinken in de IJzerkotmolen

Hof De Moriaan

Tijd voor een snelle hap.  Helaas is het adresje dat we in het achterhoofd hebben, zeer druk bezet vanwege de feestdag van 15 augustus.  We cirkelen wat rond in de streek en belanden zo toevallig in Hof De Moriaan.  Net wat we zoeken: een prachtige gerestaureerde hoeve in een oord van rust.  We zitten hier op de grens van Velzeke en Roborst, van Zottegem en Zwalm.

Hof De Moriaan

‘Orval, minstens zes maanden gerijpt’, prijkt op de kaart.  Zoiets werkt voor mij als een rode lap op een briesende stier.  Heerlijk dat er hier iets oudere Orval gepresenteerd wordt.  De toegevoegde Brettanomycesgisten verlenen pas hun medewerking na 6 maanden en geven aan het bier haar typische zurige droogbittere karakter.  Het is een hemelsbreed verschil met de vaak te jonge Orval die in de meeste kroegen wordt geschonken.  Voor de geïnteresseerden is er in de menukaart een volledige bladzijde aan het Orvalbier gewijd.  Vreemd, De Moriaan is blijkbaar niet opgenomen in de lijst van Orval ambassadeurs.

Interieur Hof De Moriaan  Interieur Hof De Moriaan

Terwijl de Orval ons perfect vanuit een kelder op de juiste temperatuur werd aangereikt, laat het eten erg lang op zich wachten.  Blijkbaar is er een probleem in de keuken.  Na bijna een uur komt onze pasta dan toch te voorschijn.  Het eten is lauw (en dan drukken we ons nog vriendelijk uit).  Laat ons hopen dat dit een éénmalig spijtig toeval was.

Professor Arnoldus Goedbier

In een doodlopende straat vinden we het hoevetje waar Jan Albert De Bruyne, beter bekend als professor Arnoldus Goedbier, zijn stekje heeft.  We zijn de eerste bezoekers vandaag.  In het tuintje van Jan staat een tent opgesteld.  Tegen een zacht prijsje proef je hier van pareltjes van brouwerij De Regenboog, of geniet je van Tripel Karmeliet, Pater Lieven of van het lievelingsbier van de professor: Orval.

‘t Smisje Catherine

Wij kiezen voor een proefbrouwsel, aldus de professor, van Brouwerij De Regenboog: ’t Smisje Catherine ‘The Great Imperial Stout’, een klepper van maar liefst 10 vol%alc.  Het erg koud geschonken bier is kastanjebruin met een onregelmatig gebroken wit schuim.  De geur is wat kruidig, fruitig en hoppig.  De smaak zet caramelzoetig aan en is vrij alcoholisch.  De nasmaak is zelfzeker bitter.  De zoete en bittere componenten slagen er evenwel niet in een uitgebalanceerd geheel te vormen.  Ik heb zeker niet het gevoel hier aan een stouttype te nippen (al geef ik niet echt veel om al die stijlaanduidingen).  Toch is dit proefbrouwsel zeker veelbelovend.

Professor Arnoldus Goedbier


Professor Arnoldus Goedbier
serveert u bierwetenschap met een knipoog !


Enkele buren en goede vrienden van Jan kwamen ons vervoegen.  Er groeide een aangenaam familiaal sfeertje.  Een drietal keren gaf de professor ons een staaltje van zijn kunnen.  Op tonen van Mozart bezong hij het trappistenbier, een voorbode van zijn nieuwe voorstelling ‘Trappist, Trappist !’.  Het ontstaan van Tripel Karmeliet was eveneens in een prachtig lied gegoten.  Een vleugje humor was nooit veraf.  Naar alle waarschijnlijkheid zet professor Arnoldus Goedbier ook volgend jaar zijn tuintje enkele dagen open.

Internationaal Streekbierenfestival Zwevegem

We verlaten de Zwalm en trekken een kleine dertig kilometer verder voor een blitsbezoekje aan het Internationaal Streekbierenfestival.  Het eigen Unicumbier in twee versies waarvan de kleur maar weinig verschilt, is nogal zoetig, neutraal.  Girardin Oude Geuze en Totentrekker maken onze smaakpapillen snel weer wakker.  Een aangename verrassing, vooral in de nasmaak, is de Ultimate IPA van het Praagse Pivovarský Dúm: een kanonskogel kwaliteitshop torpedeert ons gehemelte.  Verder is het nog een prettig weerzien met Sandrino van Brouwerij Leroy-Van Eecke en Frederik De Vrieze, oud-medestudent en brouwer van brouwerij Contreras.

Double IPA, Pivovarský Dúm, Praha  Meisje op het Streekbierenfestival

Het Internationaal Streekbierenfestival is een erg druk bezocht bierfeest met een mooie bierlijst.  De tijd was helaas te kort om er een degelijk bezoek van te maken.

17
aug
07

Goeddoelweekend bij brasserie Fantôme

Heikantse Bierliefhebbers in de bres voor vzw De Regenboog.

Reeds voor de elfde keer organiseerden de Heikantse Bierliefhebbers in samenwerking met de Leuvense Biertherapeuten en de Aarschotse Bierwegers een weekend voor het Goede Doel in en rond brasserie Fantôme in het dorpje Soy.  De opbrengst van deze editie gaat naar vzw De Regenboog, een organisatie voor mensen in nood.  Behalve dit weekend worden nog een resem andere activiteiten georganiseerd om een mooi bedrag te kunnen overhandigen.

Brasserie Fantôme  Fantôme on the road !

Een mooi gezelschap biervrienden verwelkomt ons.  Op de weide achter de brouwerij kiezen we een plaatsje naast de tent.  Het weer is ons gunstig gezind.  Het is niet erg druk: voorzitter Fons Minne is net op uitstap met een groep geïnteresseerden naar Chocolatier Defroidmont in het naburige Erezée.  De achterblijvers genieten gezapig van het gelegenheidsbier Santé-11  of van verse sangria.

Santé-11

Santé-11 is dit jaar verkrijgbaar in twee versies: de ‘gewone’ en de ‘framboos’.  Het bier is nog maar pas uit de warme kamer ontslagen en bijgevolg zéér jong.  De gewone versie overweldigt ons meteen met haar kruidige karakter.  Een leger van oregano marcheert onze neusholte binnen.  Het bier is plat.  De smaak is zoetig en blijft zeer kruidig.  Achter in de mond ontwaar ik enkele storende stroopjesachtige componenten, waarschijnlijk te wijten aan de jeugdigheid van het bier.  Zoals het bier nu is, lijkt het meer een kruidenlimonade.  De versie met toevoeging van framboos is naar mijn mening ook wat té veel van het goede.

Brasserie Fantôme 1  Brasserie Fantôme 2

Brasserie Fantôme 3  Brasserie Fantôme 4

Ik heb geluk.  Net als ik in het café enkele foto’s neem, start brouwer Danny Prignon nog een laatste rondleiding doorheen de brouwerij voor de aanwezige vrijwilligers van vzw De Regenboog.  Langs de steile trap glip ik de brouwerij mee binnen.  In gebrekkig maar moedig Nederlands vertelt Danny hen in grote lijnen over de warmwaterketel, het maken van het beslag, het koken, het gisten, …  Deze brouwerij is nog een staaltje van puur ambachtswerk, waar je naast brouwer ook loodgieter, technieker, manusje-van-alles en crisismanager dient te zijn.  Danny toont ons hoe hij de flessen handmatig voorziet van kurken en kroonkurken: fles, per fles, per fles …

Verbroederen bij Fantôme

Weer buiten gekomen schuif ik de beentjes onder tafel voor een overheerlijke barbecue.  Het vlees smelt in de mond.  Ondertussen speelt de coverband Silly Coïncidence ten beste.  Terwijl het duister valt, klinken we nog een laatste (en elfde ?) keer: Santé !  De Heikantse Bierliefhebbers mogen alweer fier zijn op een geslaagd goeddoelweekend.

Update 10/09/2007 :  Vriend William bracht ook een bezoekje aan het Goeddoelweekend.  Lees hier zijn relaas en bekijk zijn prachtige foto’s !

Brasserie Fantôme
Rue Préal 8
6997 Soy (Erezée)

Chocolaterie Defroidmont
Briscol 19a
6997 Erezée

16
aug
07

La Grande Choufferie

Brasserie d’Achouffe viert 25ste verjaardag.

De geschiedenis van de brouwerij in Achouffe kan een waar sprookje genoemd worden.  Het succes van de Chouffe bieren tot ver buiten de landsgrenzen, leidde vorig jaar tot een lucratieve overname door Brouwerij Duvel Moortgat.  La Chouffe is sindsdien steeds prominenter aanwezig in het cafébeeld.

Brasserie d’Achouffe

La Grande Choufferie was tot een vijftal jaar geleden een vaste waarde op onze agenda.  Steevast kampeerden we met een delegatie van de Putse Bierkliek een volledig weekend in het feeëndal en genoten van de sfeer en het bier.  In die tijd brouwde men nog de seizoensbieren Bière du Soleil, Bière de Mars en Chouffe Bok 6666, zodat we onze glazen ook konden laten vullen met wat minder straf bier dan de blonde La Chouffe van 8 vol.%alc.

Ter gelegenheid van de 25ste verjaardag van Brasserie d’Achouffe, vonden we het opportuun om La Grande Choufferie nog eens mee te pikken, zij het voor eventjes.  De aankondiging dat ook de bittere Houblon Chouffe aanwezig zou zijn, was een éxtra stimulans.

Bakken stappelen op de Grande Choufferie  Linty en Els zien ze vallen en vliegen.

Het succes van La Grande Choufferie is klaarblijkelijk nog enorm gestegen en helaas: het komt dit evenement niet echt ten goede.  Enerzijds is de plaats voor de brouwerij gewoon te klein geworden om de toestroom van mensen te verwerken.  De mensenmassa heeft enkele ludieke initiatieven uit het programma verdrongen: alleen het populaire ‘bakken stapelen’ is gebleven.  Vaste waarde ‘Dixieland StreetBand’ is gelukkig nog wel steeds van de partij en laat de Happy Chouffe Song meermaals weergalmen.

La Chouffe  Dixieland StreetBand met JPS in volle overgave

De Chouffe-glazen, bedrukt met de olijke kabouter en de leuze ‘Magic Chouffe’, hebben plaats gemaakt voor ordinaire bekertjes.  We zijn verontwaardigd.  De aangekondigde Houblon Chouffe, waarop we zo verlekkerd waren,  is helaas ook niet verkrijgbaar.  Het is ons dagje niet.  Volgend jaar verhuist La Grande Choufferie naar Houffalize en -hoewel het idee van een brouwerijfeest op een andere locatie dan de brouwerij zelf nogal ondenkbaar lijkt- zijn we het er onderling over eens dat dat misschien niet eens zo slecht zou zijn.   Achouffe barst uit haar voegen als men een gelijkaardige formule wil aanhouden.

Laat ons vooral ‘klinken’ op de 25ste verjaardag, het rijke verleden en de rooskleurige toekomst die brasserie d’Achouffe tegemoet gaat.  Vive La Chouffe !

08
aug
07

Bierhandel Willems

Opendeurdag in een bierparadijs.

Behalve in een schat aan bieren, grossiert Bierhandel Willems ook in welgemeende vriendelijkheid.  Vanaf mijn eerste voorzichtige pasjes in de zaak tot nu: ik ben er steeds méér dan van harte ontvangen.  Vanuit de fundamenten die vader Louis optrok en door de gedrevenheid van zijn opvolging, groeide de zaak uit tot een weids begrip in de bierwereld met nationale tot zelfs internationale faam.  De Kempense gezelligheid is gelukkig steeds gebleven.

Wie daar ?  Louis Willems !
– Louis Willems –

De tweejaarlijkse opendeurdag op de eerste zaterdag van de onpare jaren (er is jaarlijks wél een bierruilbeurs op zondag) is telkens weer een aangenaam middagje keuvelen in een sfeer van ‘bon-vivanterie’.  Hier word je niet overstelpt door de massa: de klant en het artisanale bier staan centraal, zoals … gewoonlijk.  En dat siert !

Proeven onder parasols
Arend Blond en de andere bieren werden geschonken in de oude proefglaasjes van
‘de 24-uur van het Speciaalbier’, voorloper van het Zythos Bierfestival.

Felgekleurde parasols van Schweppes vechten tegen de zonneprikken terwijl wij ons helemaal overgeven aan een glaasje hoppige lambik van Oud Beersel.  Niets is heerlijker dan een friszurig bier ter verkoeling.  Kris Boelens is zoals steeds goedgemutst en verwent ons met een Waaslander.  Brouwerij De Ryck tapt eveneens de zomer in het glas met Arend Blond, net zoals brouwerij Bavik met Petrus Blond, of liever nog: die zoetig zure Petrus Aged Pale.  Straffe gasten mochten zich aan Malheur 10° wagen.

Oud Beersel bij Bierhandel Willems  De Ryck bij Bierhandel Willems

Toast !  Johan Willems
– Tappen en grappen –

Tijd om de bierkelder wat aan te spijzen.  Zo’n 600 bieren staan hier in de aanbieding, netjes uitgestald op meterslange rekken.  Niet alleen de Vlaamse maar ook de Waalse micro-brouwerijen zijn hier mooi vertegenwoordigd.  Lambikbieren hebben hun eigen plaatsje veroverd.  Ik koop een bak Piraat voor schoonbroer Sam, een fles 3 Fonteinen Oude Kriek van Schaerbeekse Krieken voor schoonbroer Stefan en voor mezelf o.a. een fles Grobbendonkse Tripel 2007 (brouwerij Kerkom), de nieuwste versie van dit huisbier.


Grobbendonkse Tripel: bier bij nacht en ontij.


Bierhandel Willems  Grobbendonkse Tripel 2007

Buiten wordt het steeds gezelliger.  De biertjes worden gul getapt tot de zon langzaam naar de horizon zakt.  We sluiten af met een laatste glaasje lambik en toasten op het bier, de brouwerijtjes, bierhandel Willems en uiteraard … het leven !

Thomas en Jan
Kijk samen met onze Nederlandse vrienden naar meer foto’s !

Bierhandel Willems
Leopoldstraat 26
2280 Grobbendonk
infoNOSPAM@bierhandelwillems.be

Openingsuren
Maandag – vrijdag: van 08u30 tot 12u30 en van 13u30 tot 19u00
Zaterdag: van 08u30 tot 18u00
Zon- en dinsdag: gesloten

24
jul
07

Brouwerij Sint-Jozef

Nieuwe brouwzaal verdubbelt capaciteit.

Het tijdschrift De Zytholoog nr. 17 pakte uit met een prachtig dossiertje over brouwerij Sint-Jozef.  Jef van den Steen beschrijft de brouwerij an sich, terwijl Casimir Elsen zich verdiept in de geschiedenis en Fons Minne de etiketten onder de loep neemt.  Han Hidalgo (Biercuisine) verwent ons in de marge met een receptje met Sint Gummarus Dubbel.  Vorige week zondag zette brouwerij Sint-Jozef de deuren uitzonderlijk open voor het grote publiek en die afspraak misten wij niet.  In het spoor van enkele van onze bierhelden zythologen …

 Brouwerijgebouw Sint-Jozef  sintjozef.jpg

Het is een dik half uur wachten voor we toegelaten worden in de brouwzaal: het succes van deze opendeurdag is enorm en de rondleidingen met telkens (té) grote groepen lopen vertragingen op.  De duistere brouwerijgebouwen staren ons aan als oude industriëlen: sommigen kreunen onder de slijtage van 70 jaar dienst.

Rob Van Distel, commercieel directeur, verwelkomt ons en krijgt voor het aanvatten van een nieuwe uiteenzetting nog snel een Pax Pils toegeschoven door Jef Cornelissen jr.  Deze jonge economist belichaamt de vijfde generatie in deze familiebrouwerij.  Vanuit de brouwzaal kijken we uit over een plein dat weldra een nieuw gezicht en een nieuwe naam aangemeten krijgt: het Kim Clijstersplein.  Ook de brouwerij zal wat opgeknapt worden en het uitzicht van het plein grotendeels blijven beheersen.

sjozef01.jpg  sjozef02.jpg

sjozef03.jpg  sjozef04.jpg

Naast de oude brouwzaal werd een nieuw brouwgedeelte vrijgemaakt waar twee Duitse tweedehands ketels staan te blinken.  Om de ruimtes te verbinden werd er een opening gemaakt in de vorm van een brouwketel.  De nieuwe brouwzaal heeft nog geen vloerbetegeling: houten planken doen voorlopig dienst.

Vroeger werd slechts gebruik gemaakt van twee ketels: het beslag werd overgeheveld naar de filterkuip die op haar beurt het wort opnieuw naar de eerste ketel stuurde om aldaar te koken.  De oude filterketel werd bedankt voor bewezen diensten.  De filtratie gebeurt nu, net als het koken, in de nieuwe ketels.  De brouwcapaciteit (vroeger zo’n 60 000 hl) kan verdubbeld tot bijna verdrievoudigd worden.

Gistzaal met 9 cilinderconische tanks

Een smalle steeg drijft een wig tussen het brouwhuis en de rest van de brouwerij.  In de gistzaal pronken 9 cilinderconische tanks (telkens 500 hl) boven onze hoofden.  De eigen gist kan tot 12 generaties gebruikt worden.   De lage gisting neemt zo’n 12 à 13 dagen in beslag, de hoge gisting stelt het met 4 of 5 dagen.  Na filtering wordt het bier overgepompt naar de lagertanks.

De bottelarij haalt een maximumsnelheid van 16.000 flessen per uur.  Flesformaten tot 1 liter worden hier afgevuld.  Rob toont ons een 66 cl. fles Pax Pils, bestemd voor de export naar Cambodja: wekelijks vertrekken hier twee vrachtwagens met bier bestemd voor dit Aziatische land.  Aankoopprijs voor zo’n fles aldaar toegekomen: rond 2 dollar.

Sint Gummarus Tripel

Brouwerij Sint-Jozef is bekend van Pax Pils en Ops-Ale (sinds kort officieel erkend door VLAM als streekproduct), van Kriekenbier, Bosbier en Bokkereyer en van Sint-Gummarus Tripel en Dubbel.  In samenwerking met brouwerij Martens hebben ze ook de Limburgse Witte in hun gamma.

In de aanpalende taverne ‘Brouwershuis’ mochten we een Sint-Gummarus Tripel van het vat degusteren.  We ervaren deze goudblonde tripel als vrij zoet.  Pas nadat het bier wat opgewarmd is, komt een wat grassige bitterheid opzetten.  De taveerne zelf is een aanrader met een mooi decor en -ondanks de enorme drukte- een heel hartelijke bediening !

pax100.jpg
Meer foto’s ?  Klik op het plaatje !

13
jun
07

Opendeurdag Millevertus

Op bezoek bij de brouwerij van duizend deugden.

Zondag 10 juni kozen we er voor om ons te verschansen ver weg van verkiezingsuitslagen, gekleurde balkjes en voorspelbare debatten over winnaars en verliezers.

Tijd om nog eens af te zakken naar Toernich, het idyllische dorpje dichtbij Aarlen.  Er is geen supermarkt, geen bakker, geen café, …  maar, in een onooglijk kleine straat, bevindt zich wél een artisanaal brouwerijtje: Brasserie Millevertus.

Brouwerij Millevertus
De brouwerij in cascade-opstelling.

Brouwer Daniël Lessire, een voormalige bankbediende, vertelt gedreven over zijn geesteskinderen en hoe ze worden verwekt.  De brouwerij is al stevig gegroeid sinds mijn bezoekje een tweetal jaren geleden.  Toch gebeurt hier nog veel ‘handmatig’: schroten, bottelen, etiketteren (14 bakken per uur !), … De uitbreidingen van de brouwerij gebeurden in een aanbouw schuin boven het huis: een originele oplossing voor het plaatsgebrek én een leuk zicht.  De meeste van de ketels werden in Frankrijk gevonden.

Bottelmachientje bij Millevertus  Etiketteren bij Millevertus
Bottelen en etiketteren.

Daniël is de laatste tijd vrij actief in het uitbrengen van nieuwe bieren, al moet gezegd dat ze niet allen originele brouwsels zijn.  De Mousse is gelijkaardig aan de blonde Fffado, de Triple Fffado lijkt verdacht veel op een straffe Douce Brunette, … Er wordt ook geen geheim van gemaakt (maar het wordt ook niet vermeld op het etiket).  Momenteel staat ‘Brayhan’ in de warme kamer, een biertje gebrouwen voor derden, dit keer wél volgens een origineel recept.

Bella Mère  Bella Mère

We startten beiden met een proefglas van die Triple Fffado van het vat met een zurig aroma (nat hooi) dat de ietwat zoete, alcoholische en kruidige smaak erg overheerst.  Ik ga verder met een glaasje Saint Denis, amberkleurig en ook van het vat: stabieler, licht fruitig en hoppig, moutig zoetig en licht bitterig.  Naargelang het bier gebruikt Daniël Britse, Amerikaanse, Tsjechische en/of Belgische hop.  Als mijn favoriete bier kies ik uiteindelijk voor de Bella Mère: hoppig, licht zoetig en fris bitter in smaak en nasmaak: er wordt hier geëxperimenteerd met hoofdzakelijk bitterhoppen.  De bieren worden brouwsel per brouwsel wat bijgeschaaft. 

De expansiedrang van Daniël Lessire is nog niet gestild: hij is op zoek naar een nieuwe en ruimere locatie voor zijn brouwerijtje.  Een verhuis uit Toernich is daarbij dan ook zeker niet uitgesloten.




Vilvordia BierProefFestival 2012

Welkom !

  • 465.173 bierliefhebbers laafden hier hun dorst

Vul jouw e-mailadres in om je in te schrijven op deze blog en ontvang een bericht bij elke nieuwe post.

Doe mee met 280 andere volgers

RSS Biernieuws

  • Er is een fout opgetreden. De feed is waarschijnlijk uit de lucht. Probeer later opnieuw.

Steun Zythos !

Posts per dag

december 2019
M D W D V Z Z
« nov    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Twittered